Şampiyonlar

I. Şiir Yarışması Galibi: Yahya Ateş

Hoşça Kal

Haydi sen de “Hoşça kal” de…

Öyle kalbin “beyaz sayfa” kadar temiz…

“Benden daha iyilerine layıksın ” gibi…

Yalanın Yeşilçam haline gerek yok…

Çünkü ben en çok bu kelimeye alışkınım…

İlkokul 4. sınıftayım…

Siyah önlüklerin yerine mavi önlükler giyinecekmiş.

Geceleri heyecandan uyuyamıyorum.

Gökkuşağına ilk kez bu kadar yakın hissetmişim kendimi.

Babam “Para yok” idare etmelisin deyince…

Resim defterimdeki bütün renkler “Hoşça kal ” dedi.

Ne zaman güneşli bir sabaha uyanmak istesem hep yağmurlar yağdı.

Islanırken bari tekerleme söyleyeyim dedim…

Arap kızı “Hoşçakal ” dedi…

Büyüdükçe değişir belki dedim…

Namaz kılmak istedim…

Fatiha’sız olmaz ilk önce o duayı ezberle dediler.

Ezberlediğim gün en sevdiğim al yazma toprağa düştü.

İlk Fatiha’mı o zaman okudum.

Annem “Hoşça kal “dedi.

Oturduğumuz şu masada var ya…

Ne gözler geldi geçti…

Hepsi hayatının farklı renklerini anlattı…

Sonunda siyah renk her zaman bende kaldı…

Hadi sen de çayın son rengini bitir ve “Hosça kal” de.

Çaresizlerin, aşka çare olacaklara usulca çay ısmarladığı yerdir bu masa…

Garson! Çift kişilik tek kaldığım çayların hesabını getir…

Üstü kalsın yalnızlığımın…

“Hoşça kal”larımın

Ne de olsa…

“Kaybetmek bizim işimiz “

Hoşça kal…

Yahya Ateş kimdir?

Sakarya Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi mezunuyum. Evliyim, iki çocuğum var. Özel bir bankada çalışıyorum. Orhan Veli Kanık’ın “Anlatamıyorum” şiirini okuduktan sonra şiir yazmaya başladım. Şimdi bana yaşımı sormayın. Ne Dante gibi ortasındayım ömrümün ne de 18’lik bıyıkları yeni terlemiş yağız bir delikanlı. Hayatım mı? Susam sokağının bahçesinde gözlerimi açtım. Kırmığın sepetinde izledim İstanbul’u. Siyah önlükten kurtulamayan bir ailenin isyankar çocuğuydum. İlk siyasi eylemim “önümüze gelene yüz tekme” sloganıydı. Üçer kişilik sıralarda turşu kokan arkadaşlarımla saklambaç oynadım hep. Öğretmenim elma dese de çıkamadım armut dese de. Orhan Veli tadında nefes alıp veriyorum. Adile Naşit’in gülüşü, İzzet Günay’ın gözyaşı arasında geçti ömrüm. Ne zenginim ne de fakir. Önsözünü oluşturamadığım ama son sözü “Enbiya 35” olan tek baskılık bir kitap yazıyorum beni merak edenlere.

Sosyal medya hesabı:

One Response

  1. İskender can Ekim 5, 2021

Yorumunuzu Bizimle Paylaşabilirsiniz