Şampiyonlar

II. Şiir Yarışması Galibi: Meltem Gücek

POLİSTİ

Polisti;

Çapraz örgülü beyaz Pazar filesinde;

İki sap pırasa, bir karnabahar, üç beş domates,

Helal bir ekmek vardı…

Yolları Arnavut kaldırımıydı evi’nin;

Üniformasının paçaları yer yer iz olmuştu çamurdan,

Devletin verdiği rugan iskarpinler aşınmıştı zamandan…

Bir bakmışsın;

Omzunda ağır koca bir keleş,

Başında çelik kask,

Göğsünde kurşun geçirmez yelek;

Ayağında kara potinler, sırtında görevi;

Hava çok sıcaksa, alnında kurumuyordu teri.

Bir bakmışsın;

Panzer üstünde; ani bir çabuklukla iniverdi hemence,

Küçük bir çocuğun elini tuttu sıkı bir şefkatle;

Avuçladığı taşı bıraktı yere,

Başını, saçını okşadı çocuğun önce;

Cebinden bir tomar şeker çıkardı, renkli renkli…

Avuçlarını doldurdu şekerle, öptü sonra o taş atan eli.

Polisti;

Biz de emir kuluyuz diyordu,

Onun da bir kul olduğunun unutulmasını istemiyordu.

Yaşlı teyzeyi kaldırdı yerden, kapandığı evladının mateminden…

‘’Bir oğlun ölür bin oğlun yaşar’’ dedi, asker anasını teselli etti.

Sabrı taşı delerdi, bir başkaydı gösterdiği hoşgörü.

Bir bakmışsın;

Merhametliydi,

Yaralıya vermişti parkasını,  eliyle sıvazladı üşüyen kollarını.

Öyle kasa kasa değildi kazancı, kutsaldı vazife, görevdi memleket.

Polisti;

Koca koca madalyalar sarkıyordu göğsünden…

Bir bacağı protezdi, yürürken aksıyordu hafiften;

Tebbesüm eden dudakları susmuş olsa da,  gözleri gururla haykırıyordu:

‘’GAZİYİM BEN’’.

Polisti;

Üzerinde gazeteler örtülüydü yer yer…

Güneşte parlayan alyansı, temiz elleri vardı kana bulanmış…

Rüzgar, üzerindeki gazete kenarlarını uçuştururken;

Donmuş kan kokusunu acı acı burnuma getiriyordu,

Yakıyor, acıtıyor, incitiyordu…

Meltem Gücek Kimdir?

Gazi üniversitesi seramik ve cam teknolojisi öğretmenliği mezunu, alanında öğretmenlik yapan kitap okumayı çok seven şiir yazmaya tutkulu, mesleğine aşık bir anne…

Sosyal medya hesabı:

No Responses

Yorumunuzu Bizimle Paylaşabilirsiniz