Film Yorumları

Paralel Anneler

Pedro Almodóvar imzalı ve İspanya çıkışlı Paralel Anneler, birkaç anlatıyı bir arada sunmak için bocalarken büyük bir risk alıyor ancak işin altından kalkmayı başarıyor. Sunduğu yol engebeli olsa da Almodóvar kalitesi hissediliyor, yedinci kez birlikte çalıştığı Penélope Cruz oyunculuğu da cabası. Çok yerinde uygulanmış müzikleri, politik anlatı çabası ve farklı annelik içgüdüsü tasvirleri ile Paralel Anneler izlemeye değer bir film.

Başarılı bir fotoğrafçı olan Janice, ülkesinin faşist geçmişiyle hesaplaşma sürecindeyken bir arkeolog ile iletişim kurar ve aralarında romantik bir ilişki doğar. Janice hamile kalır ve çocuğu tek başına yetiştirme kararı alır. Doğum odasında, kendisi gibi bekar ancak çok genç bir kadınla tanışır: Ana. İşte hiç de yabancı olmadığımız ‘’hastanede karışan bebekler’’ konusu burada başlar. Bebekler gibi, iki annenin de hayatı birbirine karışmak üzeredir. Ana ve Janice kendilerini yalanla, romantizmle, fedakarlıkla ve annelik içgüdüsüyle yoğrulmuş bir ilişkinin içinde bulurlar.

Penelope Cruz tarafından canlandırılan Janice, dedesinin diktatör Franco döneminde yapılan toplu infazlarda hayatını kaybettiğini bilmektedir. Atalarını onurlandırmaya çalışan bazı İspanyollar gibi o da falanjistler tarafından katledilen atalarının gömüldüğü bölgede kazı yapılmasını istemektedir. Çocuğunun babası olan arkeolog Arturo ile iletişimleri de bu şekilde başlamıştır. Annelikle, romantik kaygılarla, kayıplarla ve zor kararlarla baş etmeye çalışırken Janice’in aklından kazı süreci asla çıkmaz. Filmin bu politik yönü etkiliydi ve zaman zaman tüylerimizi diken diken etmeyi başardı. Paralel Anneler ise tarihteki unutulmaması gereken gerçeklere parmak basan o sanat eserlerinden birisi oldu. Yönetmen Almodóvar 2006’da diktatör Franco’nun ve ülkesinin karanlık geçmişinin sanata yansımasıyla ilgili şunları söylemişti:

Yirmi yıl önce, Franco’dan intikamım onun varlığını, bıraktıklarını tanımamak ve hatırlamamaktı, filmlerimi o hiç var olmamış gibi yapmaktı. Bugün ise o dönemi unutmamamız ve üzerinden çok da zaman geçmediğini hatırlamamız gerektiğini düşünüyorum.

Pedro Almodóvar yalnızca yerel değil, uluslararası ünü olan bir yönetmen. Melodramatik ve kişisel mizah öğeleri ile ayırt ettiğimiz filmlerinden “Julieta”, “Annem Hakkında Her Şey’’ ve ‘’Volver’’e denk gelmiş olmanız mümkün. Ancak ‘’Paralel Anneler’’ açık ara en politik filmi olma özelliğini taşıyor.

Janice’in neyi neden yaptığını ve motivasyonlarını anlamak zor olmuyor. Penélope Cruz ise bu rolde belki de kariyerinin en iyi performansını sergiliyor. 2022 Akademi Ödüllerinde ‘’En İyi Kadın Oyuncu’’ adaylığı bulunan oyuncu 5. Oscar’ını da bu sene kazanırsa şaşırmamak gerek. Tabii diğer başrol oyuncusu Milena Smit de Ana rolünün hakkını verdi. Başlarda gelecek korkusu taşıyan genç bir anneyi canlandırırken, ilerleyen kısımlarda yetişkin olarak büründüğü karakterin de üstesinden geldi.

Filmin tek Oscar adaylığı Cruz’dan gelmiyor. Alberto Iglesias sayesinde Paralel Anneler ‘’En İyi Özgün Müzik’’ kategorisinde de 2022 adayı oluyor. Iglesias, yönetmen Pedro Almodóvar ile 25 yılı aşkın bir süredir çalışıyor ve bu filmde de uzmanlığını göstermiş. Müziklerin filme işlenme süreci o kadar iyi yapılmış ki, psikolojik olarak gerildiğimiz noktalarda duygu ikiye katlanıyor. Filmdeki iletişim sorunları ve sırlar müzikler olmasaydı bu denli bir gerilim hissi yaratır mıydı tartışılır. Fazla cesur bir ifade olmayacak ise söylemeliyiz ki filmle ilgili en mükemmel şey Iglesias’ın müzikleri oldu.

Yeni bebek ve ataları onurlandırma teması birbirine kontrast yaparak izleyicileri düşünmeye itiyor ve hoş bir paralellik yaratıyor. Aynı Ana ve Janice gibi. Bu iki anne de birbiriyle kontrast yaratsa da zorunluluk, şefkat, hayranlık gibi öğeler ile birbirlerine çekiliyorlar. Aralarında romantik şeyler de yaşanıyor. Tabii Janice’in Arturo’ya olan zaafı bu süreçte bitmiyor… Bu açıdan film romantik sahnelere ve aşka da ev sahipliği yapıyor.

Filmin politik, romantik ve psikolojik katmanları tehlikeli bir fazlalık yaratsa da güzel bir şekilde buluşmayı başarıyor. 2021 çıkışlı Paralel Anneler, yeni bir tat arayan ama çok da farklı ve ağır anlatı istemeyen seyirciler için ideal olabilir.

Yorumunuzu Bizimle Paylaşabilirsiniz